Prawo pracy - definicje

Prawo pracy

to przepisy zawarte w kodeksie pracy oraz przepisy innych ustaw i aktów wykonawczych, określające prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, a także postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy. Prawo pracy określa że postanowienia umów o pracę oraz innych aktów, na których podstawie powstaje stosunek pracy nie mogą być mniej korzystne dla pracownika niż przepisy prawa pracy, jeśli są mniej korzystne stają się nieważne, zamiast nich stosuje się odpowiednie przepisy prawa pracy. W sprawach nie unormowanych przepisami prawa pracy stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu cywilnego, jeżeli nie są one sprzeczne z zasadami określanymi przez prawo pracy.

Prawo pracy

to część prawa która obejmuje ogól regulacji w zakresie stosunku pracy konkretnego pracodawcy i pracownika jako stron stosunku pracy oraz regulacji dotyczących organizacji pracowników i pracodawców, układów i sporów zbiorowych.
Prawo pracy jest zespołem norm związanych ze stosunkiem pracy, regulujących stosunki prawne pomiędzy pracownikiem a pracodawcą.
Kodeks pracy jest w dziedzinie prawa pracy podstawowym aktem prawnym regulującym wzajemne prawa i obowiązki stron stosunku pracy. Regulacje dotyczące praw i obowiązków podmiotów stosunku pracy występują nie tylko w kodeksie, ale także w innych aktach prawnych, które zawierają albo odesłanie wprost do odpowiednich przepisów kodeksu pracy lub stanowią, że przepisy kodeksu mają zastosowanie do spraw nimi nie uregulowanych. Prawo pracy jest to ogól norm prawnych regulujących społeczne stosunki pracy podporządkowanej i sprawy z nimi związane. Prawo pracy wiąże się z rewolucją przemysłową. Uzyskano ograniczenie pracy kobiet, dzieci, czasu pracy, ubezpieczenia społeczne, nadawanie mocy prawnej układom zbiorowym pracy między związkami zawodowymi a pracodawcami, normowanie umowy o pracę w kodeksach cywilnych. Prawo pracy kształtowało się pierwotnie w ramach prawa administracyjnego i cywilnego, z czego prawo pracy wyodrębniło się jako samodzielna gałąź prawa po I wojnie światowej.